ibb haber ibb haberleri Haber ibb Ekrem İmamoğlu İstanbul haber sağlık haber spor haber magazin
DOLAR
8,7847
EURO
10,4281
ALTIN
501,16
BIST
1.391
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Gök Gürültülü
26°C
İstanbul
26°C
Gök Gürültülü
Salı Gök Gürültülü
25°C
Çarşamba Gök Gürültülü
28°C
Perşembe Gök Gürültülü
27°C
Cuma Parçalı Bulutlu
27°C

Bozuk bilgisayarla adım attığı işte milyonlar kazanan teşebbüsçü Freddie Figgers insanlara tavsiyesini açıkladı: Şartlara baş eğmeyin

Girişimcilik dünyası, kıymetli öyküleri gün yüzüne çıkarmaya devam ediyor. 31 yaşındaki teşebbüsçü Freddie Figgers’ın öyküsü de duyanları hem …

Bozuk bilgisayarla adım attığı işte milyonlar kazanan teşebbüsçü Freddie Figgers insanlara tavsiyesini açıkladı: Şartlara baş eğmeyin

Girişimcilik dünyası, kıymetli öyküleri gün yüzüne çıkarmaya devam ediyor. 31 yaşındaki teşebbüsçü Freddie Figgers’ın öyküsü de duyanları hem duygulandırdı hem de azimlendirdi. Birinci defa 9 yaşında bozuk bir bilgisayar sahibi olan Figgers, küçüklükten bu yana elinde olan bilgisayar tamiri yeteneğini geliştirerek teknoloji alanında çok değerli işler başardı. Şu anda milyonlarca dolar kazanan bir şirketin sahibi olan Figgers, insanlara da bir tavsiyede bulundu. İnsanların teşebbüsten korkmaması gerektiğini belirten Figgers, “Koşullarınızın kim olduğunuzu belirlemesine müsaade vermeyin” sözlerini kullandı.

BBC Türkçe’de yer alan habere nazaran 8 yaşındayken babası Nathan’a, nerede ve nasıl doğduğunu sorduğunda unutulmaz bir karşılık almıştı. Freddie, doğduktan çabucak sonra Florida’nın kırsal bir bölgesinde büyük bir çöp konteynerinin yakınına terkedilmiş olarak bulunmuştu.

“Bana bunları anlattığında, ‘Tamam çöpüm ben’ diye düşündüm, istenmediğimi hissettim. Fakat babam omuzumdan tutup ‘Dinle beni, bunun hiç bir vakit seni üzmesine müsaade verme’ dedi.”

ORTA GELİRLİ AİLE EVLATLIK ALDI

Freddie’yi evlat edinen Nathan Figgers, ufak tefek tamirat işleri yapan bir usta, eşi Betty Mae Figgers ise tarım emekçisiydi.

1989 yılında yani Freddie’nin dünyaya geldiği yıl 50’li yaşlarındaki Figgers çifti, Kuzey Florida’da 8 bin kadar nüfuslu kırsal bir yerleşim olan Quincy’de yaşıyorlardı.

Figgerslar daha evvel bir çok çocuğa kollayıcı aile olarak bakmışlardı fakat iki günlük Freddie’yi oğulları olarak evlat edinmeye karar verdiler.

Freddie Nathan ve Betty Mae’de muhtaçlığı olan bütün sevgiyi bulduğunu lakin Quincy’deki çocukların bazen çok zalim olabildiğini anlatıyor.

“Çocuklar benimle alay edip ‘Çöplük bebeği’ , ‘Çöp oğlan’, ‘Seni kimse istemiyor’, ya da ‘Pissin sen’ üzere şeyler söylerlerdi. Bazen okul otobüsünden indiğimde geriden gelip beni yakalayan çocuklar beni çöp bidonuna atarlar ve gülerlerdi.”

KAHRAMAN VE ROL MODELLERİ

Çocukların sataşmaları o denli bir noktaya geldi ki babası artık onu otobüs durağında bekliyor ve meskene kadar onunla birlikte yürüyordu. Lakin çocuklar Nathan’a da laf atmaktan geri durmuyorlardı.

Freddie için Nathan ve Betty Mae birer kahraman ve rol modeliydi.

“Babamı bazen hiç tanımadığı insanlara yardım ederken, evsizlere yiyecek götürürken görürdüm. İnanılmaz bir adamdı ve ikisi beni alıp yetiştirmişlerdi, işte ben de bu türlü biri olmak istiyordum.”

ÇÖP KONTEYNERLERİNDEN İŞE FAYDA EŞYA TOPLADILAR

Hafta sonları Freddie ve Nathan çöp konteynerlerini dolaşır ve konutlardan atılmış eşyalar ortasında işe fayda bir şeyler olup olmadığına bakarlardı. Freddie’nin gözü bilgisayarlardaydı.

“Eski bir deyiş vardır. ‘Birinin çöpü oburunun hazinesidir’ derler. Ben de bilgisayarlara meraklıydım. Daima bir Gateway bilgisayarım olsun istiyordum lakin o sırada alacak paramız yoktu.”

Sonunda bir gün, Freddie 9 yaşındayken Goodwill ismindeki ikinci el eşya dükkanına gittiler ve orada çalışmayan eski bir Macintosh bilgisayar gördüler.

“Tezgahtarı ikna ettik. ‘Hey Size 24 dolara bırakırım’ dedi. Aldık konuta getirdik. Sevinçten çıldıracak üzereydim.”

TEK TEK KESİMLERE AYIRDI

O sırada Freddie aslında radyolar, çalar saatler ya da görüntü çalarlardan oluşan bir çok elektronik aygıtla içli dışlı olmuştu. O andan itibaren bütün ilgisi bozuk Mac bilgisayarına yöneliyor.

“Eve gittiğimizde çalışmadı. Ben de tek tek modüllerine ayırdım. Bakarken kapasitörlerin bozuk olduğunu fark ettim. Lehim tabancam vardı. Babamın radyolu çalar saatinden aldığım modülleri bilgisayarın kapasitörlerinin yerine lehimledim.”

Aşağı üst 50 denemeden sonra, bilgisayar sonunda çalışıyor. İşte o an Freddie, hayatı boyunca teknolojiyle uğraşmak istediğine karar veriyor.

“Bilgisayar, çocukların benimle dalga geçmesinin verdiği bütün acıyı almıştı” diyor.

Ne vakit okulda birisi sataşsa içinden “Eve gidince bilgisayarımla oynayacağım” diye düşünerek yatışıyor.

12 yaşına geldiğinde hünerleri diğerlerinin da dikkatini çekmeye başlıyor. Okul sonrası kulübünde, öteki çocuklar bahçede oynarken, Freddie okulun bilgisayar laboratuvarındaki bozuk bilgisayarları onarmaya girişiyor.

“Sabit diski bozuksa değiştiriyordum. Hafızası yetersizse RAM ekliyordum” diyor.

BOZUK BİLGİSAYARLARI HAYATA DÖNDÜRDÜ

Okul sonrası faaliyetlerin sorumlusu tıpkı vakitte Quincy’nin belediye lideriydi ve Freddie’nin bozuk bilgisayarları birer birer hayata döndürdüğünü görünce, anne ve babasını alıp belediye binasına gelmesini istedi.

“Belediye binasına gittiğimizde bana bir art odadaki bilgisayarları gösterdi. Aman İlahım, tahminen 100 tanesi üst üste dizilmişti. Lider, ‘Bunların tamir edilmesi lazım’ dedi.”

O andan itibaren Freddie okuldan sonraki bütün vaktini, saati 12 dolara, bu bilgisayar yığınını tek tek tamir etmeye harcıyor.

“Parası önemli değildi aslında. Sevdiğim bir şeyi yapma fırsatıydı ve çok zevk alıyordum.”

“TAM BİR BİLGİSAYAR FARESİ”

Bir kaç yıl sonra bir programlama fırsatı çıktı. Quincy kentinin su basıncını ölçen saatleri denetim edecek bir sisteme muhtaçlık vardı ve şirket bunu yapacak bir bilgisayar programının yazılımı için 600 bin dolar vereceğini açıklamıştı.

Kentin yöneticilerinden biri “Hey Freddie tam bir bilgisayar faresi. Tahminen bu işi yapabilir” dedi.

“Ben de ‘Efendim fırsat tanırsanız ben motamot bu programı yazabilirim’ dedim. O da bana gereksinim duyulan programı kurma fırsatı verdi. 600 bin dolar almadım. Olağan ödememi alıp meskene döndüm.”

Bu Freddie’nin hayatında kıymetli bir dönüm noktası oldu. Daha 15 yaşındaydı lakin anne ve babasını üzen bir kararla okulu bırakıp kendi bilgisayar işini kurmaya karar verdi.

“Eğitim, iş bulma, emeklilik döngüsüne inanıyorlardı. Ben bu zinciri kırıp diğer bir şey yapmak istedim” diyor.

İŞİ GİDEREK BÜYÜDÜ VE BAŞARILI OLDU

Bir iki yıl içinde Freddie’nin işi giderek büyür ve muvaffakiyet kazanırken, babası Nathan süratli bir Alzheimer sürecine giriyor.

Geceleri birdenbire uyanıp o gece televizyonda gördüğü bir şeyi motamot tekrarlamaya başlıyor. Bazen sabahları bir kalkıyor ki Nathan ortadan kaybolmuş.

Alzheimer’ın yol açtığı bir şey bu. Bazen tam giyinmeden lakin her vakit ayakkabıları ayağında dolaşmaya çıkıyor.

Bu gelişme Freddie’nin birinci icadının da sebebi oluyor.

“Babamın ayakkabılarını aldım. Tabanında bir oyun oluşturup içine 90 megahertz gücünde bir hoparlör, mikrofon ve geniş bir bölgesel ağ kartı yerleştirdim. Bunu bilgisayarıma entegre ettim. Bunlar Apple yahut Google harita uygulamalarından evvel oldu daima. Bilgisayarım üzerinden de Tomtom’la birleştirdim.

“Babam ortadan kaybolunca bilgisayarımda bir düğmeye basıp, “Hey baba, neredesin?” diye sorabiliyordum. Ayakkabısındaki aygıttan çıkan sesle bunu duyuyor ve ‘Fred, nerede olduğumu bilmiyorum’ diyordu.”

NATHAN 2014 YILINDA HAYATINI KAYBETTİ

Freddie bu noktada GPS izini sürerek babasının yerini buluyor ve gidip onu alıyordu. Bunu muhtemelen 8 defa falan kullandığını anlatıyor.

Nathan’ın durumu düzgünce kötüleştiğinde, aileden onun bir bakım konutuna gitmesini isteyenler oluyor ama Freddie bunu reddediyor. Onun yerine babasını iş toplantıları da dahil her yere yanında götürmeye başlıyor.

“O beni terk etmedi, ben de onu terk etmeyecektim elbet” diyor.

Müşterilerini ziyarete gittiğinde Nathan’ı otomobilin art koltuğunda havalandırmayı ve radyoyu açık, direksiyonu kilitli otururken bırakıyordu.

“Bir defasında toplantıdaydım, pencereden bir baktım ki, Yaradanım, babam art pencereyi indirmiş oradan dışarı çıkmıştı. Panikledim o an ve mahcup da oldum fakat ‘Hey gitmem lazım benim’ dedim” diye anlatıyor.

Freddie toplantıdan apar topar çıkıyor, babasını yakındaki otoparkta otururken bulup rahatlıyor.

Nathan 2014 yılında 81 yaşında öldüğünde Freddie 24 yaşına gelmişti.

“Açıkçası beni yıktı. Zira bütün istediğim babamı memnun etmekti” diyor.

EN BÜYÜK HAYALİNİ GERÇEKLEŞTİREMEDİ

Freddie pabuca yerleştirilen iz sürme aleti buluşunu 2,2 milyon dolara satmış, parasının gelmesini bekliyordu.

Nathan daima 1993 model bir Ford pikap kamyon ve bir balıkçı teknesi sahibi olmak istemişti, onları alacaktı. Ne yazık ki Freddie’nin bunları almaya gücü yettiğinde çok geç olmuştu.

“Bu nitekim benim gözümü açan bir şey oldu ve bana paranın bir araçtan öbür bir şey olmadığını öğretti. Ben bu dünyayı terk etmeden evvel burayı eskisinden daha uygun bir yer haline getirmek için elimden ne geliyorsa yapacağım.

“Babama bakıyorum. Güçlü değildi fakat çok sayıda insanın hayatını etkiledi ve ben de karşılaştığım herkese karşı adil olmayı ve elimden gelen yardımı yapmayı istiyorum.”

“Gittik, annemle babam kapıyı çalıyor fakat o kapıya gelmiyordu. Babam ‘Hey Fred cama tırmanıp içerden kapıyı açabilir misin?’ diye sordu.”

Freddie içeri girip içerden anne ve babasına kapıyı açtı. Her şey olağan görünüyordu. Annesinin amcası şöminenin yanındaki iskemlede hareketsiz duruyordu.

“Babam ona gerçek yürüdü ve anneme dönüp ‘Betty Mae, amca ölmüş’ dedi”

AKRABALARI ŞEKER KOMASINA GİRDİ

Akrabaları şeker komasına girmiş ve o yüzden ölmüştü.

“Diyabet hastası birini düşünün. Kan şekerlerini denetim ettiklerinde bunu bir yere yazmaları kayıt tutmaları gerekiyor. Annemin amcası bunu kaydetse de, yaşadığı kırsal bölgede bunu kıymetlendirecek kimse yoktu” diyor.

Freddie 22 yaşına geldiğinde bir akıllı glukometre icad etti. Bu alet kişinin kan şekerini anında ölçüyor ve en yakın akrabasına iletiyor, ayrıyeten elektronik sıhhat kayıtlarına da not düşüyordu. Böylelikle bir tabip gerektiği vakit bunları denetim edebiliyordu. Alet ayrıyeten kişinin kan şekeri olağanın üzerindeyse ihtar mahiyetinde sarı bir alarm yolluyordu.

Lakin Freddie daha büyük bir proje üzerinde de çalışmaya başlamıştı. ABD’deki birden fazla kırsal bölgenin 2G ya da 3G ağlarına erişiminin olmadığının ve Quincy’de yaşayanların hala internete bir çizgisi aramak yoluyla ulaşabildiğinin farkındaydı.

Bu kırsal bölgelerde irtibat imkanlarını geliştirmek istiyordu. 2008 yılında Federal İrtibat Kurulu’na çok sayıdaki müracaatlarının birincisini yaptı ve kendi telekom şirketini kurmak için ruhsat istedi.

“Onlara büyük telekom şirketlerinin buralara gelip nüfusu 1000’den az bu yerleşimlere altyapı yatırımı yapmayacağını anlatmaya çalışıyordum.”

Bu kolay olmadı. Hatta Freddie’nin söylediğine nazaran tam 394 defa başvurması ve çok masraf yapması gerekti.

Lakin 2011 yılında Freddie 21 yaşında ABD’nin en genç telekom işletmecisi oldu. Ve NBC televizyonunun haberine nazaran Figgers Communication, ülkede, siyah bir Amerikalıya ilişkin tek telekomünikasyon şirketi.

Freddie birinci günlerde bütün işleri kendi yaptı. Birinci cep telefonu kulesini şahsen kendi dikmekten, fiber optik kabloları döşemeye kadar.

İNSANLARIN OTOMOBİL SÜRERKEN İLETİ ATMASINI ENGELLİYOR

Florida’nın kuzeyi ve güney Georgia’nın kırsal bölgelerine hizmet götürerek başladı ve şirketi istikrarlı bir halde büyüdü. 2014 yılına gelindiğinde Freddie Figgers F1 isimli bir akıllı telefon çıkardı. Bu aygıt taşıyan kişi saatte 16 kilometrenin üzerinde bir süratle gittiğinde bunu fark edip “güvenlik ayarı”na geçiyor ve insanların otomobil sürerken bildiri atmasını engelliyor.

2019 yılında piyasaya çıkan Figgers F3 modeli ise birtakım blogcular tarafından tanıtıldığı kadar ileri olmadığı istikametinde eleştirildi.

Freddie BBC’ye “Amacımız bir yandan kaliteli ve ileri eserleri ucuza sunarken öteki yandan dürüst ve şeffaf olmak” diyor.

Freddie’nin 83 yaşındaki annesinde de şu sıralar Alzheimer başlangıcı var. Annesinin onun başarılarıyla çok gururlu olduğunu ve icad ettiği glukometrenin, amcasının hayatını kurtarabilecek değerli bir alet olduğunu bildiğini söylüyor.

2015 yılında savcı Natlie Figgers ile evlenen Freddie’nin artık küçük bir kızı var.

İşinin yanı sıra kurduğu vakıf üzerinden eğitim ve sıhhat projelerine yatırım yapıyor, dezavantajlı çocuklar ve ailelerine yardım ediyor. Son projeler ortasında hami ailelerle kalan çocuklara bisiklet ve koronavirüs pandemisi müddetince sıhhat çalışanlarına gözetici materyal temini de var.

Freddie küçük kızına hayatta vereceği en değerli tavsiyenin “hiç bir vakit vazgeçme, dünya ne kadar soğuk ve karanlık görünürse görünsün, vazgeçme” olacağını söylüyor. Ayrıyeten karşısına çıkan herkesin hayatında olumlu bir iz bırakmayı önemsiyor. Bu fikir ona babası ve bir numaralı destekçisi Nathan’dan miras.

ETİKETLER: , , , ,
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

İhbar Hattı